Selecteer een pagina

Erfgoedprofessional

Als erfgoedprofessional, spreker, curator en community coordinator ligt mijn focus op het gebied van inclusiviteit, multiperspecitviteit en museologie. Met mijn bedrijf manouvreer ik mezelf in de museale-, archief en erfgoedwereld door het opzetten en leiden van projecten, tentoonstellingen en programmeringen, het organiseren van evenementen en conferenties, en verzorg ik gastlessen, workshops en trainingen voor (culturele) instellingen.

Eén van de dingen die ik belangrijk vind is representatie van etnische groepen. Het gaat hierbij om het betrekken van mensen, bij een volledige participatie die representatief is voor de samenleving. Besef is essentieel voor gevoel van verbondenheid in de hedendaagse multiculturele samenleving. We zijn allemaal in staat om een wereldburger te worden. Het gaat niet om het afsluiten van een andere gemeenschap, omdat we niet van dezelfde etnische afkomst zijn. Het gaat ook niet om een scheefheid in representatie aanbieden, omdat we zijn opgegroeid in een andere leefwereld. Het is nu tijd voor een relativeringsvermogen, in alle aspecten wat een natie gevormde staat heeft achtergelaten.

Als Caribbean Community Coördinator houd ik me ook bezig met het bereiken en betrekken van gespecificeerde en (on) zichtbare doelgroepen. Mijn specialiteit op het gebied van multiperspectiviteit maakt mij bekwaam om gevoelige issues te definiëren, en dit aan de hand van tentoonstellingen, programmeringen en projecten te vertalen naar een groter publiek. Met de juiste wijze en vertaalslag beschik ik over de kracht om dit op een acceptabele wijze over te brengen. Als één van de pioniers op het gebied van meerstemmigheid, maakt het mij bekwaam om maatschappijkritische issues te definieren en dit op een empatische manier te vertalen naar een groter publiek.

Door middel van mijn passie voor cultureel erfgoed verbind ik mijn expertise met ontwikkelingen en levenslessen, waarbij inspiratie de kern is.  

En met de door mij ontwikkelde term ‘Globaal Gecentreerd Erfgoed zorg ik ervoor dat erfgoed in de breedste zin steeds inclusiever word en strijd ik overmoeibaar voor een eerlijke weergave van geschiedenis, erkennig en het behoud van (im)materieel erfgoed.  

in het spotlicht

                                Gastcurator – Reinwardt Academie                                      Aftermovie Reinwardt Lecture –                                            OK BOOMER. 

         Trainee – Sharing Stories on                                                 Contested Histories                                                               Rijksdienst voor het Cultureel Erfgoed,                            Reinwardt Academie, Dutch Culture

Programmamaakster en coördinator –                            Symposium Gedeeld                                                          Caribisch erfgoed; gedeelde toekomst 

2020

Lid Adviescommissie Beeldende Kunst en Cultureel Erfgoed

‘Waar zou het Mondriaan Fonds zijn zonder zijn adviseurs? Het antwoord is ronduit: helemaal nergens. Adviseurs zijn essentieel bij onze voornaamste taak: het beoordelen van de duizenden aanvragen die wij jaarlijks ontvangen van onze aanvragers, uiteenlopend van musea tot makers en van een school die een opdracht geeft aan een kunstenaar tot een archief dat een aankoop wil doen.
Adviseurs doen die beoordeling op basis van hun expertise en ze komen tot hun besluit in een vergadering met collega’s aan de hand van criteria die verschillen per bijdrage.

De adviseurs zijn ‘Onze Ruggengraat’ ‘’. – Birgit Donker, voormalig directrice Mondriaan Fonds

Sinds 1 januari 2018 ben ik werkzaam bij het Mondriaan Fonds. Door het Mondriaan fonds zijn professionelen binnen de culturele wereld in staat om hun doelen en ontwikkelingen te behalen, en hiermee een bijdrage te leveren aan de prachtige wereld van kunst en cultuur. Als adviseur Beeldende kunst en Cultureel erfgoed ben ik precies op de juiste plek om mijn affiniteit met de verandertrajecten binnen het Beeldende kunst en Cultureel erfgoed kenbaar te maken, en dit op coördinerende en adviserende wijze verder te ontwikkelen.

Curator Erfgoedarena Reinwardt Academie

Eind 2019 is de Reinwardt Academie een nieuwe koers ingeslagen met twee gastcuratoren voor de Erfgoedarena en de jaarlijkse Reinwardt lezing. Door Nel van Dijk, directrice van de Reinwardt Academie werd ik samen met Lina van den Idsert gevraagd om de functie te vervullen. De opdracht was: meer studenten en junior erfgoedprofessionals betrekken en het brede werkveld aan de Reinwardt Academie verbinden door middel van actuele en urgente maatschappelijke thema’s. Met inclusiviteit als kerndoel.

De avonden werden gemodereerd door Stephanie Afrifa en Yahmani Blackman. De 5 thema’s die we hebben behandeld waren:

1e Dillema’s van de diversiteitsmedewerker | met de volgende sprekers: Roy Sjoers (Het Dolhuys), Jim van Geel (IHLIA), Richard Kofi (voormalig NMVW, nu Bijlmer Parktheater), Astrid Elburg (Elburg Consultancy) en Karen van Oudenhoven – van der Zee (VU)

Het verslag: https://www.reinwardt.ahk.nl/actueel/nieuws/2019/11/verslag-erfgoedarena-de-dilemmas-van-de-diversiteitsmedewerker/

2e In de greep van gentrificatie | met de volgende sprekers: Mitchel Esajas (Black Archives), Jeroen Jonkers (Gemeente Amsterdam), Jessica van Halteren (Wondr museum), Gabor Kozijn (Rijksdienst Cultureel Erfgoed), Remco Vermeulen (IHS), Josien Pieterse (FramerFramed), Tina Lenz (Design Research)

Het verslag: https://www.reinwardt.ahk.nl/actueel/nieuws/2019/12/verslag-erfgoedarena-in-de-greep-van-gentrificatie/

3e Game Changers | met de volgende sprekers: Rein Wolfs (Stedelijk Museum), Raul Balai (STUDIO Balai), Joan Tol (LKCA), Vera Carasso (Scheepvaartmuseum), Laura van Rutten (Het Klimaatmuseum), Roel Hazeldonk (Extinction Rebellion XR), Celine Zonneveld (Student Reinwardt Academie, Extinction Rebellion), Anne de Haij (Kunstmuseum Den Haag)

Het verslag: https://www.reinwardt.ahk.nl/actueel/nieuws/2020/2/verslag-erfgoedarena-game-changers/ en de audioregistratie: https://www.reinwardt.ahk.nl/actueel/erfgoedarena/

Reinwardt Lecture – OK Boomer | met Charlotte Rixten (Jongste museumdirecteur – Villa Mondriaan), FRESKU (artiest) en Tessa Cramer (Futurist). 

Dank aan alle bezoekers, sprekers en moderatoren!

Volgens de gasten hebben we een blijvende indruk achterlaten. Een geslaagde missie wat ons betreft! We zijn meer dan trots op wat we samen hebben neergezet. De avonden waren vol, actief en verbonden met urgente maatschappelijke thema’s, maar we zijn vooral trots op de vele jonge professionals en studenten die zich uitgenodigd voelden om aanwezig te zijn! Met als resultaat een betrokken en gemêleerd publiek!  

Op dinsdag 21 januari gaf ik samen met Dineke Stam, Barbara Essenboom en Else Gootjes, in opdracht van Erfgoed Gelderland, een workshop inclusiviteit voor de medewerkers van Paleis het Loo. Erfgoed Gelderland initieert en coördineert studiedagen en workshops over de doorwerking van het slavernijverleden in Gelderland.

Het doel van de workshop was om de schurende onderwerpen (koloniaal verleden, slavernijverleden) bij de kop aan te pakken, hoe deze onderwerpen/objecten een plek krijgen in de vaste presentatie voor 2021, hoe zij bezoekers in alle informatielagen van informatie kunnen voorzien, en of zij daar meer geluiden en perspectieven naar voren kunnen laten komen.

Samen met de medewerkers bespraken we verschillende ‘schurende’ objecten binnen de collectie van Paleis Het Loo. We stonden stil bij verschillende aspecten zoals: welk verhaal wordt er verteld? Hoe wordt de informatie gecommuniceerd naar de bezoekers? Welke kennis en perspectieven ontbreken? En, wat vertel je bij de Gouden Koets?

Het is niet de bedoeling om dit soort onderwerpen te vermijden. Het getuigt vooral van inzicht, openheid en bereidwilligheid en dit waren aspecten die goed aanwezig waren bij de medewerkers van Paleis Het Loo. Met als gevolg een erg nuttige, relevante en fijne ochtend, waarin met de juiste energieën de kansen voor inclusiviteit binnen Paleis Het Loo werden besproken.

Caribbean Ties | Museon

 presenteert Caribbean Ties NL, een tijdelijke tentoonstelling over de oorspronkelijke bewoners van het Caribisch gebied, vóór de komst van Columbus! Een tentoonstelling die in/op 12 verschillende (ei)landen geopend zal worden. Dit zijn de (ei)landen: Dominicaanse Republiek, St.Eustatius, Dominica, Grenada, Haiti, Guadeloupe, Aruba, Cuba, Nederland, Puerto Rico, Suriname en Barbados.

De tentoonstelling presenteert aan de hand van de laatste wetenschappelijke bevindingen, de grote impact van de oorspronkelijke Caribische bevolking op de wereldgeschiedenis en hiermee de wereld zoals we deze nu kennen. Caribbean Ties laat het rijke ‘’indiaanse’’ erfgoed en de hedendaagse waarde hiervan zien.

Voor het project Caribbean Ties werkt het Museon nauw samen met Caribische programmamakers, artiesten en gemeenschappen.

Als erfgoedprofessional ben ik de programmamaakster en coördinator voor de programmering wat tot juni 2020 actief zal zijn. Daarnaast is er samenwerking met Stichting SPLIKA, UNESCO-NL en culturele partners op Aruba en Sint Eustatius.

Voor meer informatie over Caribbean Ties en de evenementen kunt u terecht op de facebookpagina van 

Caribbean Ties

Voormalige werkzaamheden

Adviseur Erfgoedzorg | Kenniscentrum Immaterieel Erfgoed Nederland

Als onderdeel van het Nederlands Openluchtmuseum voert het Kenniscentrum Immaterieel Erfgoed Nederland het UNESCO Verdrag ter Bescherming van het Immaterieel Cultureel Erfgoed uit in Nederland. Op een dag werd ik door het Kenniscentrum Immaterieel Erfgoed Nederlandgebeld met de vraag of ik bij de organisatie wilde komen werken. 

In het jaar 2015 draagde ik het Zomercarnaval voor, voor de Inventaris Immaterieel Erfgoed Nederland, vanaf 2015 werd ik ook onderdeel van het Jongerenplatform Erfgoed Jong! En in oktober 2018 werd ik Adviseur Erfgoedzorg bij het Kenniscentrum

Team Erfgoedzorg ondersteunt immaterieel erfgoedgemeenschappen in het levend houden en doorgeven van hun immaterieel erfgoed.

Binnen het team hield ik me bezig met de verbreding en diversifiëring van het Netwerk Immaterieel Erfgoed, het immaterieel erfgoed in het Caribisch gebied, de bewustwordingscampagne, het opzetten van de beeldbank, educatie en de coordinatie van het Jongerenplatform Erfgoed Jong!

Historisch archief waterschap Amstel, Gooi en Vecht

Onderzoeksbronnen zijn uiteraard van belang, maar de mate van betrouwbaarheid en de selectie van gebruikte bronnen binnen erfgoedinstellingen is cruciaal. Als professionals hebben we een verantwoordelijkheid naar het publiek toe. Wij zijn de ‘Zender van de boodschap’.

Archieven zijn een bron van feiten, recht, bewijs, erkenning, de relatie tussen materialiteit, bruikbaarheid en ontstaansgeschiedenissen. Als archivarissen hebben wij een soort macht, om met behulp van onze kritische blik ervoor te zorgen dat bronnen op de juiste manier en vanuit meerdere perspectieven onderzocht, geïnterpreteerd, geaccepteerd en gepresenteerd zullen worden. Het gaat om het vinden van een balans gedurende het gebruik van verschillende informatiebronnen.
Niet alleen exposities moeten vaker onder een loop gehouden worden, maar dit geldt ook voor de historische bronnen vanuit archiefinstellingen.

In het jaar 2017 werd het voor mij tijd om naar de basis te gaan. Naar de kern. Met dezelfde hoeveelheid aan passie, doelen en strijdlust, maar iets meer teruggetrokken in de richting van ‘speuren en ontdekken’. Dit als archivaris bij waterschap AGV – Waternet. Een archivaris die eerst voor het oog van de camera, aan de andere kant van de stellingen loopt en zelfverzekerd een doos uit de stellingen haalt op zoek naar een archiefvondst. Dit zodat ik kon bijdragen aan het sluimerend besef dat archivarissen belangrijk werk doen.

Ambassadeur | Immaterieel Cultureel Erfgoed

‘In samenwerking met ICOM Internationaal, NEMO, het ICH-NGO Forum en in kader van het internationale Intangible Cultural Heritage and Museums Project kwamen op dinsdag 7 november 2017, twintig musea uit verschillende Europese landen naar Rotterdam om met Nederlandse collega’s hun ervaringen uit te wisselen over de kansen die het werken met immaterieel erfgoed biedt voor de museale praktijk, in een steeds diverser wordende samenleving.‘ – Museumpeil Nederland

“Hoe kunnen musea relevanter worden in een superdiverse samenleving?’Dat was de kernvraag van De Internationale Conferentie: Museums, Diversity and Intangible Cultural Heritage. Als spreker, erfgoed-drager en ambassadeur Immaterieel Cultureel erfgoed werd ik uitgenodigd om deel te nemen aan de Internationale conferentie. Overige sprekers waren o.a. Fatima Oulad Thami (art of Henna), Wijnand Stomp (Anansi storytelling) en Rien Sprenger (Sint Maartensberaad)

Tijdens de conferentie werden de kansen en uitdagingen van de samenwerking tussen immaterieel erfgoeddragers en musea onderzocht. Immaterieel erfgoedprofessionals, museummedewerkers en erfgoeddragers exploreerden samen raakvlakken, snijpunten en allerlei mogelijke wisselwerkingen tussen immaterieel cultureel erfgoed en musea. De twintig musea waren grote en kleinere musea uit Nederland en het buitenland zoals; het team van ‘Franse Musée des Civilisations de l’Europe et de la Méditerranée’, Musea della Marineria, Metropolitano Milano Nord uit Italie en het Swiss National Museum, Alpine Museum uit Zwitserland. De Nederlandse musea waren o.a. het Zuiderzeemuseum, Museum Het Catharijneconvent en Imagine IC.

Tijdens de bijeenkomst was er aandacht voor etnische diversiteit, maar ook voor allerlei andere vormen van diversiteit die de maatschappij kenmerken, van diversiteit in leeftijd, tot gender en culturele verscheidenheid. De afgelopen tijd zien we vaak genoeg hoe veranderende bevolkingssamenstellingen niet alleen de inwoners, maar ook de gemeentebesturen voor grote uitdagingen stelt.

Het boek van Dirk Geldof, bespreekt dit fenomeen met de term ‘Superdiversiteit’ de nieuwe realiteit. Als we kijken naar de demografische ontwikkelingen in steden met meer dan honderd etniciteiten, ontstaat er een heel eigen dynamiek van uitwisseling die soms ook spanningen oplevert, met name op het terrein van erfgoed en identiteit. Dit kan zorgen voor vastgelopen ideologisch debatten over de wel of-niet wenselijkheid van een multiculturele samenleving.

We hebben het punt bereikt dat het niet meer gaat om of we hiermee ‘willen’ omgaan, maar HOE we met de superdiversiteit omgaan. Als inwoners van steden, groot en klein zouden we hiermee moeten ‘leren’ omgaan. Het doel van de conferentie en het project was om meer diverse groepen uit de samenleving in de museumactiviteiten te betrekken. In deze superdiverse samenleving vraagt dit om een herdefiniëring van de rol en functie van het museum. Het gaat om het betrekken van groepen en gemeenschappen (immaterieel erfgoed) bij een volledige participatie. En het is de taak van een museum om zich te verhouden tot de nieuwe maatschappelijke realiteit.

‘Vanuit een actief pluralisme kan leven in superdiversiteit niet zonder debat, samenspraak en tegenspraak. Het vraagt wederzijdse betrokkenheid. Want enkel samen maken we de toekomst van dit land en van onze steden. ‘ Dirk Geldof – Superdiversiteit

Foto’s: Vera Bos

IMAGINE IC |Case Stadsgevoel #4: verzet in de 50-jarige Bijlmer

Imagine IC organiseerde de vierde editie van Stadsgevoel: ‘verzet in de 50 jarige Bijlmer’. Gemeente- en krantenarchieven leveren voor altijd het bewijs van de geschiedenis van Zwart Beraad, maar in de Beraders zelf zit veel meer opgeslagen. Wat waren de vergadergewoontes, de rituelen en de grappen? Imagine IC wilt hun hele beleving documenteren als archiefstukken.

Onder leiding van Noraly Beyer haalden activisten van toen, met tegenspelers en andere tijdsgenoten, herinneringen op aan Zwart Beraad. Het archief dat in de leden zit opgeslagen, legden zij voor als erfgoed van de buurt en de stad. Ook vertelden Politici uit de nieuwe Amsterdamse gemeenteraad wat Zwart Beraad voor hen betekent. Tijdens de bijeenkomst werd na afloop aan een panel met o.a. Jessica de Abreu (Black Archives), Riemer Knoop (erfgoedprofessional) en ik als erfgoedprofessional en archiefmedewerker, gevraagd hoe Imagine IC en de activisten dit het beste kunnen aanpakken.

Dit programma vond plaats in het kader van het onderzoek naar emotienetwerken van de Reinwardt Academie, Imagine IC en partners en in het kader van 50 Jaar Bijlmer en het landelijke themajaar Verzet.

Minister van OCW Fonds voor Cultuurparticipatie Ronde tafel gesprekken

Het kabinet investeert de komende jaren in erfgoed waar specifiek wordt gesproken over cultuuruitingen van alle groepen die in Nederland wonen. Denk dan aan van ouderen en jongeren, van het vak molenaar tot het Rotterdams Zomercarnaval! Met de nieuwe regeling wil het kabinet de inzet van mensen bij het behoud en ontwikkeling van erfgoed stimuleren en ondersteunen. Want erfgoed vormt een schakel tussen oud en jong, en tussen verschillende groepen in de samenleving. 

Vanuit het kenniscentrum Immaterieel erfgoed mocht ik voor de nieuwe subsidieregeling van het Fonds voor Cultuurparticipatie twee keer deelnemen aan een rondetafelgesprek. De aanleiding hiervan was de visiebrief ‘Cultuur in een open samenleving’ van Minister van OCW, Ingrid van Engelshoven. In de visiebrief besteed de minister aandacht aan Immaterieel erfgoed en stelt daar komende jaren via het Fonds voor Cultuurparticipatie extra middelen voor beschikbaar. In de brief wordt gesproken over Immaterieel erfgoed dat van betekenis is voor het gesprek over identiteit en diversiteit’. De samenleving wordt steeds diverser, zowel in de culturele achtergrond van de bewoners en haar makers, cultuurbeoefenaars en liefhebbers. 

De nieuwe generaties hebben voorkeur voor andere genres en verhalen. daarom is het belangrijk dat het kunst- en cultuuraanbod voor iedereen bereikbaar is. 

Erfgoed Jong! | Representatie

Erfgoed Jong is méér dan een netwerk. Het is een platform waar jongeren en erfgoedinstellingen elkaar kunnen ontmoeten, en waar samenwerkingen tot stand komen. Dit maakt Erfgoed Jong uniek binnen het Nederlands erfgoedveld. Erfgoed Jong! legt het verbindings netwerk tussen jongeren en erfgoed. Kernwaarden zijn; enthousiasme, nieuwe interpretaties geven aan het verleden.

Vanaf 2015 tot en met 2019 was ik als één van de initiatiefnemers  actief bij Erfgoed Jong! In het jaar 2019 was ik verantwoordelijk voor de heroprichting! Sindsdien heeft het netwerk een eigen website, die ik heb mogen ontwikkelen, veertig actieve leden, een werkgroep die samen het netwerk ontwikkelt en een stuurgroep als centrale aanspreekpunt onder de vlag van het Nederlands Openluchtmuseum Arnhem en het Kenniscentrum Immaterieel Erfgoed Nederland. Het toekomstplan is om van Erfgoed Jong een zelfstandig opererend platform te maken.

Erfgoed Jong! is allereerst een informeel netwerk voor jongeren met een interesse in (immaterieel) erfgoed, die tijdens borrels en activiteiten met elkaar in contact komen. De laatste twee borrels vonden plaats in het Museum van Loon en het Nederlands Volksbuurtmuseum in Utrecht.

Daarnaast fungeert Erfgoed Jong als denktank voor organisaties die behoefte hebben aan een jonge, frisse blik. De instellingen in Nederland worden van harte uitgenodigd om een opdracht uit te zetten bij Erfgoed Jong. Samenwerking met jongeren is essentieel om te kunnen blijven meebewegen met de tijd.

Erfgoed Jong wilt de waarden van erfgoed naar jongeren inzichtelijk maken. Want met hun stemmen, aandacht en enthousiasme worden nieuwe normen en waarde rondom het hedendaagse erfgoed gecreëerd.

Kijk voor meer informatie op de website: erfgoedjong.com

Museumnacht | Diversiteit

‘De Amsterdamse musea zijn van ons allemaal.’

Met deze slogan sprak de organisatie van Museumnacht, zich in 2016 uit voor alle Amsterdammers, ongeacht kleur, achtergrond, geaardheid of geloof. Het team wilde een zo inclusief mogelijk evenement organiseren en daarbij alle verschillende identiteiten van Amsterdam betrekken, van geaardheid tot achtergrond. De doelgroep bestond uit meer dan 180 verschillende nationaliteiten.

Musea zijn de beheerders van ons erfgoed en beïnvloeden hoe we naar onze geschiedenis kijken. Het is belangrijk dat iedereen zichzelf daar even goed in terug kan vinden. Veel instellingen worstelen met de vraag hoe het koloniale en slavernijverleden weergeven moeten worden? Steeds vaker gaan verschillende culturele instellingen op creatieve wijze het gesprek aan met de bezoekers. Met als focus de vraag of de bezoeker zich vertegenwoordigd voelt met de tentoonstellingen en de collectie.                                                 

Voor ‘Museum Het Grachtenhuis’, was ik verantwoordelijk voor de programmering van Museumnacht 2016. Op de avond werden ook de portretten van fotograaf Piet Oosterbeek tentoongesteld. Deze potretten werden gebruikt voor de algehele campagne van Museumnacht 2016. De foto’s werden overal verspreid, maar ik was benieuwd naar het verhaal van de geportretteerden. Wat voor binding hadden zij met Amsterdam?  Om de verschillen niet te benadrukken, werd de combinatie van taal en afkomst van de geportretteerden expres niet met elkaar gecorrespondeerd. Tijdens de Museumnacht droeg de spreker Elvin Rigters, in een intieme setting een prachtige monoloog voor waardoor bezoekers de kamer verlieten met een versterkte bewustwording.

In samenwerking met Black Heritage Tours werd tijdens de nacht ook een boottocht aangeboden, waarbij werd stilgestaan bij het slavernijverleden dat verborgen gaat achter de rijke gevels van de grachtengordel. Samen met ‘Black Heritage tours Amsterdam’ als highlight en een benoeming in meerdere nieuwsartikelen zoals; NU.nl en Het Parool mogen we spreken van een zeer succesvolle avond.

”De musea van Amsterdam zijn niet vanzelfsprekend allemaal altijd fantastisch. Ook musea moeten keer op keer het gesprek aan gaan met de maatschappij waarbinnen zij opereren. Dit betekent dat er naast de vele succesverhalen ook ruimte moet zijn voor een kritische blik. Wat kunnen de musea doen om álle Amsterdammers aan te spreken? Die vraag is niet in één keer beantwoord, maar ook tijdens de Museumnacht wordt er op verschillende locaties een ruimte gecreëerd waar deze onderwerpen besproken kunnen worden” Museumnacht Amsterdam 2016

Keti Koti Rotterdam Inclusiviteit

Vanaf 2016 tot en met 2018 was ik als vrijwilliger actief bij Stichting Gedeeld Verleden, Gezamenlijk toekomst. De stichting  heeft als doel om de kennis en het bewustzijn van de geschiedenis die de inwoners van Rotterdam met elkaar delen, ter vergroting van wederzijds begrip en respect en ter versterking van de multi-etnische samenleving in het heden en de toekomst.
In het bijzonder stelt de stichting zich ten doel aandacht te schenken aan de gedeelde geschiedenis die direct of indirect het gevolg is van de rol die Nederland heeft gespeeld als koloniale mogendheid in verschillende delen van de wereld en de manier waarop die geschiedenis doorwerkt in hedendaagse beeldvorming en sociale en culturele codes.

Inclusiviteit is de kracht van onze samenleving. Stichting Gedeeld verleden, Gezamenlijke toekomst is ook de organisator van Keti Koti Rotterdam’. Op 1 juli wordt de afschaffing slavernij in Suriname & de Nederlandse Antillen herdacht. (1 juli 1863.) Meerdere landen hebben te maken gehad met slavernij, maar omdat Keti Koti voornamelijk door de Surinaamse gemeenschap wordt georganiseerd, kunnen de overige landen zich minder aangetrokken voelen tot het festival en de herdenking.

Als initiatiefneemster heb ik door middel van taal een identificatie gecreëerd. Sinds het jaar 2016, staat het motto op de flyer van Keti Koti Festival Rotterdam in vijf verschillende talen: Spaans, Portugees, Papiaments, Sranantongo en Nederlands. Het doel hiervan was om het festival nog toegankelijker te maken voor verschillende nationaliteiten.

Zomercarnaval Rotterdam Inclusiviteit

Het Zomercarnaval is een tropisch carnavalsfestival van gemiddeld 2000 carnavalisten in Nederland wonen en uit zo’n 25 verschillende tropische carnavalstradities komen. Op 3 september diende ik bij het ‘Kenniscentrum Immaterieel Erfgoed’ een verzoek in om het Rotterdamse Zomercarnaval op de ‘Nationale Inventaris Immaterieel Cultureel erfgoed’ krijgen.        Dit was onderdeel van de verkiezingscampagne om verkozen te worden tot Queen Zomercarnaval Rotterdam. Ik werd uiteindelijk 1st Runner-up Queen Zomercarnaval, maar mijn doel bleef onveranderd!

In één jaar tijd heb ik samen met het bestuur een Erfgoedzorgplan ontwikkeld. Op 28 juli 2016 werd het Zomercarnaval, Immaterieel erfgoed van de Nederlandse samenleving en als honderdste traditie op de Inventaris Immaterieel Erfgoed van Nederland geplaatst. Gedurende de afgelopen 33 jaar heeft Stichting Zomercarnaval Nederland laten zien dat het Zomercarnaval in Rotterdam, levend erfgoed en een goed voorbeeld is van de hedendaagse culturele diversiteit van Nederland.

Momenteel ben ik op verschillende manieren nog betrokken bij de organisatie van het Zomercarnaval, waaronder als jurylid van de Straatparade en als erfgoedconsulent.

Racisme in het onderwijs Inclusiviteit

Historisch Dispuut Varias Vias organiseerde op 2 februari 2017 een avond over racisme in het onderwijs. ‘’In de Verenigde Staten van Amerika staat het buitensporige politiegeweld tegen Afro-Amerikanen centraal in de publieke discussie dankzij de beweging #blacklivesmatter. Gesprekken over ras en racisme zijn in de Verenigde Staten aan de orde van de dag, in tegenstelling tot de situatie in Nederland. De gesprekken over racisme in de Verenigde Staten gaan ook over de verantwoordelijkheid van scholen en de rol van docenten. Zou Nederland hier lering uit moeten trekken? Specifiek: welke rol is hierin weggelegd voor geschiedenisdocenten?

De aanleiding van de avond waren de ervaringen van Maayke de Vries (oud-student Windesheim) die geschiedenis heeft gegeven op een High School in een kansarme wijk in de Verenigde Staten van Amerika. Naast de presentatie van Maayke en een bijdrage van Asma Hashi, gaf ik een presentatie over mijn scriptie met als focus multiperspectiviteit in het onderwijs, waarop antwoord werd gegeven op hoe de ervaringen uit de Verenigde Staten gebruikt kunnen worden in de Nederlandse context. 

De avond begon met het uiteenzetten van de ervaringen uit Seattle. In het bijzonder werd hierbij gekeken naar de manier waarop de school in de VS de identiteit van de docent centraal stelde om racisme in de klas tegen te kunnen gaan. Vervolgens vond er paneldiscussie plaats met ruimte voor vragen uit het publiek. Het doel van de avond was om (toekomstige) geschiedenisdocenten ideeën mee te geven over vandaag de dag essentiële vraagstukken als racisme, etniciteit en multiculturaliteit in de klas.

College Landstede Zwolle Diversiteit

In deze multiculturele samenleving is het belangrijk om je te kunnen inleven in elkaars invalshoeken, gevoelens en perspectieven zodat we op een gelijkwaardige niveau tot interactie kunnen komen met elkaar. Het is belangrijk om onze verschillen te erkennen zodat we op een gelijkwaardig basis met elkaar kunnen omgaan. Als onderdeel van een kennisweek over diversiteit, mocht ik een college verzorgen op mijn voormalige MBO opleiding Landstede Zwolle; sociaal cultureel werker.

Het doet me goed dat ik een stuk bewustwording mocht toevoegen bij de studenten. Het resultaat heb ik al mogen ervaren tijdens de nabespreking waarbij de studenten aangaven met een bewustere en opener blik naar hun omgeving zullen kijken en naar de aspecten en conflicten die daaruit voortkomen. Het is belangrijk om dit bespreekbaar te maken. Dit zijn onderwerp waar mensen vaker gesprekken over zouden moeten voeren zodat er meer nuance en begrip ontstaat in dit maatschappelijk debat. Dit geldt ook voor het voeren van gesprekken over het Zwarte Piet debat in Nederland. Terwijl veel docenten en ook studenten dit onderwerp ontwijken, pleit ik voor het voeren van dit soort gesprekken. Het erkennen van verschil of conflict is noodzakelijk voordat de overbruggende dialoog kan worden gevonden. Het hebben van een ander cultureel achtergrond betekent overigens niet dat verschillen en overeenkomsten gaan overheersen. Er is immers maar één mensheid en één menselijke ras.

Diversiteit is onze rijkdom en verbinding is de levensader van de mens.

Nationaal Archeologisch Antropologisch Memory Management

 

 

In het jaar 2015 bestond op Curacao, de school Maria Immaculata Lyceum, 65 jaar. Om dit te vieren wilden zij met het project “MIL ta yuda’’ wat terug doen voor de Curaçaose maatschappij. Het Maria Immaculata Lyceum nam contact op met NAAM, zodat de leerlingen kennis konden maken met de stichting en ervaren wat het werk van een vrijwilliger inhoudt.                                                                                                                                                                                                                                                                                             Onder de jongeren op Curaçao, ligt het niveau van bewustwording en interesse op het gebied van geschiedenis en erfgoed een stuk lager dan bij de jongeren in Nederland. In vele gevallen ligt dit merendeels aan het onderwijssysteem. Samen met Richenel Ansano, de directeur van het Nationaal Archeologisch Antropologisch Memory Management, mocht ik een presentatie verzorgen over cultureel erfgoed en mijn studie aan de Reinwardt Academie. Met onderwerpen over museologie, erfgoed en geschiedenis had ik als doel om de leerlingen enthousiast te maken, voor het vak waar ik zoveel passie voor heb. Door mijn enthousiasme en omdat ik wil benadrukken hoe belangrijk het besef en kennis van diens eigen erfgoed en geschiedenis is, probeer ik mijn passie en de waarde van cultureel erfgoed over te dragen aan anderen.                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                  Want ‘zonder het verleden is er geen heden’. Hoe meer kennis van een persoonlijke geschiedenis, hoe meer een mens van zichzelf zal houden.

 

Oral history | Representatie

 

In het jaar 2014 mocht ik mijn afstudeerstage-project uitvoeren bij het Nationaal Archeologisch Antropologisch Memory Management op Curaçao. Mijn stagebegeleidster was Lida Pandt (Collectiemanager) en ik was aangenomen voor een Oral History project over de Raffinaderij op Curaçao. De Raffinaderij heeft door veel klachten over luchtvervuiling, zowel negatieve als positieve kanten. Met de komst van de Raffinaderij had Curaçao vanaf 1914 haar economische bloei mogen meemaken. Het doel van dit Oral Hstory project was het belang en de ontwikkelingen van de Raffinaderij aan het licht brengen. De Raffinaderij is een veelbesproken onderwerp in het nieuws, maar er wordt alleen gefocust op de negatieve kanten van de Raffinaderij. Ik wilde de stemmen en verhalen horen van de gepensioneerden. Hoe was het om te werken op de Raffinaderij? Wat hebt u allemaal meegemaakt? Hoe was het sociale contact onderling? Met het project wilden we nieuwe historische bronnen verkrijgen en toegankelijk maken, met hierin een balans tussen zowel de positieve en negatieve verhalen. Vanuit de interviews is er veel nieuwe informatie aan het licht gekomen. Omdat ik de verhalen zo belangrijk en interessant vond, heb ik door mijn enthousiasme een 45 min. durende documentaire geproduceerd en ge-edit. Met dank aan dit project worden de gedeelde verhalen van de gepensioneerden bewaard voor de volgende generaties. Tevens werd het beeldmateriaal in 2016 en 2017, gebruikt als promotie voor de tentoonstelling ‘100 years Refinery Isla’ op Curaçao.

Conditierapportage Tentoonstelling 'Joden in de Cariben'

 

 

Van 30 januari tot en met 14 juni, 2015 presenteerde het Joods Historisch museum de tentoonstelling: ‘Joden in de Cariben. Vier eeuwen geschiedenis in Suriname en Curaçao’. In de tentoonstelling, die tot en met 14 juni 2015 was te zien, werd de bloei en neergang belicht van de joodse gemeenschappen in landen als Brazilië, Curaçao en Suriname. Het is een geschiedenis van bijna vierhonderd jaar waarin handel, plantages, slavernij en vermenging van culturen een grote rol hebben gespeeld. Het was voor het eerst dat aan dit onderwerp een overzichtstentoonstelling werd gewijd. Het Nationaal Archeologisch Antropologisch Memory Management verzamelde de objecten vanuit Curaçao. Samen met mijn stagebegeleidster Lida Pandt, was ik verantwoordelijk voor het registreren en het opstellen van een conditierapportage. De collectie bestond uit een variatie van schilderijen, porseleinen, glazen servies, objecten van textiel, het oudste kasboek van de familie Maduro en zilveren schalen uit het Joods Historisch Museum Curaçao die nog steeds worden gebruikt bij synagoge diensten en bruiloften. Nadat alle conditierapporten klaar waren werden de objecten in dozen verpakt bij de Caribbean Cargo services.

 

 

 

Tentoonstelling Wilhelmina Fonds Curaçao - 65 jaar

 

Op 16 november 1949, werd het Wilhelmina Fonds opgericht. Het fonds zet zich in voor kankerpatiënten en verleent zoveel mogelijk steun waar nodig. In het jaar 2014, bestond het Wilhelmina Fonds Curaçao 65 jaar. Dit werd gevierd met verschillende optredens en activiteiten, zoals o.a. dans, poëzie, het vertonen van een documentaire en een tentoonstelling. In opdracht van het Wilhelmina Fonds mocht NAAM. de tentoonstelling opzetten waarin een aantal thema’s waren uitgelicht zoals; kunst, onderwijs, geldinzamelingsprojecten en borstprotheses. Dit was de eerste tentoonstelling waar ik volledig verantwoordelijk was voor de tekstborden, en plaatsing van de vitrines en objecten. Het was een mooi resultaat van de 4 jaar Reinwardt Academie, waarin wij werden opgeleid tot het ontwikkelen van een tentoonstelling met alle bijhorende aspecten en richtlijnen.

Werkgroep: Tweede wereldoorlog op Curaçao in 100 objecten.

 

Tot op heden weten veel mensen niet veel over de invloed van Curaçao tijdens de Tweede Wereldoorlog. De werkgroep Tweede wereldoorlog op Curaçao in 100 objecten wilde daar verandering in brengen met behulp van een gloednieuwe tentoonstelling. Het project was een initiatief van het Nationaal Archeologisch Antropologisch Memory Management, in combinatie met andere erfgoed gerelateerde instellingen zoals; Nationaal Archief Curaçao, Joods Cultureel Historisch Museum, Maduro Library & Museum, en het Tweede Wereldoorlog onderzoekscentrum ‘Battle Station Blauw’. Doelstelling van het project: ‘Het erfgoed van de Tweede Wereldoorlog op Curaçao veilig stellen voor de toekomst.’ Tijdens dit project heb ik met de professionals gebrainstormd over de samenstelling van de expo, coördinatie activiteiten, het maken van een website en de fotografie, en het initiële publiciteit. De tentoonstelling Guera na Kòrsou, oorlog in Curaçao, werd officieel geopend door prinses Beatrix .