Erfgoedprofessional

 

Als erfgoedprofessional ligt mijn focus op het gebied van inclusiviteit, multiperspecitviteit en museologie. In het werkveld richt ik me op de representatie van etnische groepen in een land.
Het gaat om het betrekken van mensen bij een volledige participatie die representatief is voor de samenleving.

Besef is essentieel voor gevoel van verbondenheid in de hedendaagse multiculturele samenleving. We zijn allemaal in staat om een wereldburger te worden. Het gaat niet om het afsluiten van een andere gemeenschap, omdat we niet van dezelfde etnisch afkomst zijn. Het gaat ook niet om een scheefheid in representatie aan te bieden, omdat we zijn opgegroeid in een andere leefwereld. Het is tijd voor een relativeringsvermogen in alle aspecten wat een natie gevormde staat heeft achtergelaten.

Als erfgoedprofessional heb ik mezelf ontwikkeld tot een Caribbean Community Coördinator waardoor ik nu gespecialiseerd ben in het bereiken en betrekken van gespecificieerde en (on)zichtbare doelgroepen. Mijn specialiteit op het gebied van multiperspectiviteit maakt mij bekwaam om gevoelige issues te definiëren, en dit aan de hand van tentoonstellingen, programmeringen en projecten te vertalen naar een groter publiek. Met de juiste wijze en vertaalslag beschik ik over de kracht om dit op een acceptabele wijze over te brengen.

Mijn toekomstige droom is het creëren en detecteren van ‘Globaal Gecentreerde Musea’. In een ‘Globaal gecentreerd museum’ wordt ervoor gezorgd dat alle perspectieven van meerdere cultuurgroepen gedeeld, verteld en tentoongesteld zullen worden.

huidige werkzaamheden 2019

 

Adviseur Erfgoedzorg | Kenniscentrum Immaterieel Erfgoed Nederland

 

Op een dag werd ik door het Kenniscentrum Immaterieel Erfgoed Nederland gebeld met de vraag of ik bij de organisatie wil komen werken. Als onderdeel van het Nederlands Openluchtmuseum voert het Kenniscentrum Immaterieel Erfgoed Nederland het UNESCO Verdrag ter Bescherming van het Immaterieel Cultureel Erfgoed uit in Nederland. 

In het jaar 2015 heb ik het Zomercarnaval voorgedragen voor de ‘Inventaris Immaterieel Erfgoed Nederland’, vanaf 2015 werd ik ook onderdeel van het Jongerenplatform Erfgoed Jong! En sinds oktober 2018 ben ik Adviseur Erfgoedzorg bij het Kenniscentrum.

Team Erfgoedzorg

Team Erfgoedzorg ondersteunt immaterieel erfgoedgemeenschappen in het levend houden en doorgeven van hun immaterieel erfgoed. Binnen het team houd ik me bezig met de verbreding en diversifiëring van het ‘Netwerk Immaterieel Erfgoed’, het immaterieel erfgoed in het Caribisch gebied, de bewustwordingscampagne, het opzetten van de beeldbank, educatie en de coordinatie van het Jongerenplatform Erfgoed Jong!

Lid Adviescommissie Beeldende Kunst en Cultureel Erfgoed

 

‘Waar zou het Mondriaan Fonds zijn zonder zijn adviseurs? Het antwoord is ronduit: helemaal nergens. Adviseurs zijn essentieel bij onze voornaamste taak: het beoordelen van de duizenden aanvragen die wij jaarlijks ontvangen van onze aanvragers, uiteenlopend van musea tot makers en van een school die een opdracht geeft aan een kunstenaar tot een archief dat een aankoop wil doen.
Adviseurs doen die beoordeling op basis van hun expertise en ze komen tot hun besluit in een vergadering met collega’s aan de hand van criteria die verschillen per bijdrage.

De adviseurs zijn ‘Onze Ruggengraat’ ‘’. – Birgit Donker, voormalig directrice Mondriaan Fonds

Door het Mondriaan fonds zijn professionelen binnen de culturele wereld in staat om hun doelen en ontwikkelingen te behalen, en hiermee een bijdrage te leveren aan de prachtige wereld van kunst en cultuur. Sinds 1 januari 2018 ben ik werkzaam bij het Mondriaan Fonds.

Als adviseur Beeldende kunst en Cultureel erfgoed ben ik bij het Mondriaan Fonds precies op de juiste plek om mijn affiniteit met de verandertrajecten binnen het Beeldende kunst en Cultureel erfgoed kenbaar te maken, en dit op coördinerende en adviserende wijze verder te ontwikkelen.

Caribbean Ties | Museon

presenteert Caribbean Ties NL, een tijdelijke tentoonstelling over de oorspronkelijke bewoners van het Caribisch gebied, vóór de komst van Columbus! Een tentoonstelling die in/op 12 verschillende (ei)landen geopend zal worden! De Dominicaanse Republiek, St.Eustatius, Dominica, Grenada, Haiti, Guadeloupe, Aruba, Cuba, Nederland, Puerto Rico, Suriname en Barbados. De tentoonstelling presenteert aan de hand van de laatste wetenschappelijke bevindingen, de grote impact van de oorspronkelijke Caribische bevolking op de wereldgeschiedenis en hiermee de wereld zoals we deze nu kennen. Caribbean Ties laat het rijke ‘’indiaanse’’ erfgoed en de hedendaagse waarde hiervan zien.

Voor het project Caribbean Ties werkt het Museon nauw samen met Caribische programmamakers, artiesten en gemeenschappen. Als erfgoedprofessional was ik coördinator van het Caribbean Ties Festival op 25 mei en vervolgprogrammering wat tot juni 2020 actief zal zijn. Daarnaast is er samenwerking met Stichting SPLIKA, UNESCO-NL en culturele partners op Aruba en Sint Eustatius. Voor meer informatie kunt u terecht op de facebookpagina van Caribbean Ties

Historisch archief waterschap Amstel, Gooi en Vecht

 

In erfgoedinstellingen zijn bij het vormen van verhalen, de gebruikte bronnen erg van belang. Als professionals hebben wij een verantwoordelijkheid naar het publiek toe en zijn wij de ‘Zender van de boodschap’.

Archieven zijn een bron van feiten, recht, bewijs, erkenning, de relatie tussen materialiteit, bruikbaarheid en ontstaansgeschiedenissen.
Als Archivarissen hebben wij een soort macht, om met behulp van onze kritische blik ervoor te zorgen dat bepaalde informatie op de juiste manier en vanuit meerdere perspectieven onderzocht, geïnterpreteerd, geaccepteerd en gepresenteerd zullen worden. Het gaat om het vinden van een balans gedurende het gebruik van verschillende informatiebronnen.
Niet alleen exposities moeten vaker onder een loop gehouden worden, maar dit geldt ook voor historische bronnen vanuit de archieven.

Het is voor mij tijd om naar de basis te gaan. De kern. Met dezelfde hoeveelheid aan passie, doelen en strijdlust, maar iets meer teruggetrokken in de richting van ‘speuren en ontdekken’. Dit als archivaris bij waterschap AGV – Waternet.
Een archivaris die eerst voor het oog van de camera, aan de andere kant van de stellingen loopt, en zelfverzekerd een doos uit de stellingen haalt op zoek naar een archiefvondst. Dit allemaal zodat ik kan bijdragen aan het sluimerend besef dat archivarissen belangrijk werk doen. Het universum stuurt ons altijd een bepaalde kant op, het enige wat we dan moeten doen is de signalen herkennen en de gepresenteerde kansen oppakken.

Ambassadeur - Intangible Cultural Heritage

 

‘In samenwerking met ICOM Internationaal, NEMO, het ICH-NGO Forum en in kader van het internationale Intangible Cultural Heritage and Museums Project kwamen op dinsdag 7 november 2017, twintig musea uit verschillende Europese landen naar Rotterdam om met Nederlandse collega’s hun ervaringen uit te wisselen over de kansen die het werken met immaterieel erfgoed biedt voor de museale praktijk, in een steeds diverser wordende samenleving.‘ – Museumpeil Nederland

De Internationale Conferentie: Museums, Diversity and Intangible Cultural Heritage had als kernvraag: “Hoe kunnen musea relevanter  worden in een superdiverse samenleving? ” Tijdens de conferentie werden de kansen en uitdagingen van de samenwerking tussen immaterieel erfgoeddragers en musea onderzocht. Immaterieel erfgoedprofessionals, museummedewerkers en erfgoeddragers exploreerden samen raakvlakken, snijpunten en allerlei mogelijke wisselwerkingen tussen immaterieel cultureel erfgoed en musea.

Als spreker, erfgoed-drager en ambassadeur Immaterieel Cultureel erfgoed werd ik uitgenodigd om deel te nemen aan de Internationale conferentie. Overige sprekers waren o.a. Fatima Oulad Thami (art of Henna), Wijnand Stomp (Anansi storytelling) en Rien Sprenger (Sint Maartensberaad)

De twintig musea waren grote en kleinere musea uit Nederland en het buitenland zoals; het team van ‘Franse Musée des Civilisations de l’Europe et de la Méditerranée’, Musea della Marineria, Metropolitano Milano Nord uit Italie en het Swiss National Museum, Alpine Museum uit Zwitserland. De Nederlandse musea waren o.a. het Zuiderzeemuseum, Museum Het Catharijneconvent en Imagine IC.

Tijdens de bijeenkomst was er aandacht voor etnische diversiteit, maar ook voor allerlei andere vormen van diversiteit die de maatschappij kenmerken, van diversiteit in leeftijd, tot gender en culturele verscheidenheid. De afgelopen tijd zien we vaak genoeg hoe veranderende bevolkingssamenstelling niet alleen bij de inwoners, maar ook de gemeentebesturen voor grote uitdagingen stelt.

Het boek van Dirk Geldof, bespreekt dit fenomeen met de term ‘Superdiversiteit’ de nieuwe realiteit. Als we kijken naar de demografische ontwikkelingen in steden met meer dan honderd etniciteiten, ontstaat er een heel eigen dynamiek van uitwisseling die soms ook spanningen oplevert, met name op het terrein van erfgoed en identiteit. Dit kan zorgen voor vastgelopen ideologisch debatten over de wel of-niet wenselijkheid van een multiculturele samenleving.

We hebben het punt bereikt dat het niet meer gaat om of we hiermee ‘willen’ omgaan, maar om HOE we met de superdiversiteit omgaan. Als inwoners van steden, groot en klein zouden we hiermee moeten ‘leren’ omgaan.

Het doel van de conferentie en het project is om meer diverse groepen uit de samenleving in de museumactiviteiten te betrekken. In deze superdiverse samenleving vraagt dit om een herdefiniëring van de rol en functie van het museum. Het gaat om het betrekken van groepen en gemeenschappen (immaterieel erfgoed) bij een volledige participatie. En het is de taak van een museum om zich te verhouden tot de nieuwe maatschappelijke realiteit.

‘Vanuit een actief pluralisme kan leven in superdiversiteit niet zonder debat, samenspraak en tegenspraak. Het vraagt wederzijdse betrokkenheid. Want enkel samen maken we de toekomst van dit land en van onze steden. ‘ Dirk Geldof – Superdiversiteit

Foto’s: Vera Bos

IMAGINE IC |Case: Stadsgevoel #4: verzet in de 50-jarige Bijlmer

 

Imagine IC organiseerde de vierde editie van Stadsgevoel: ‘verzet in de 50 jarige Bijlmer’. onder leiding van Noraly Beyer haalden activisten van toen, met tegenspelers en andere tijdgenoten, herinneringen op aan Zwart Beraad. Zij legden het archief dat in hen zit opgeslagen, voor als erfgoed van de buurt en de stad. Politici uit de nieuwe Amsterdamse gemeenteraad vertelden wat Zwart Beraad voor hen betekent. Wie voelt zich erfgenaam? Wat zegt en doet Zwart Beraad jou?

Gemeente- en krantenarchieven leveren voor altijd het bewijs van de geschiedenis van Zwart Beraad. Maar in de Beraders zelf zit veel meer opgeslagen. Wat waren de vergadergewoontes, de rituelen en de grappen? Imagine IC wilt hun hele beleving documenteren als archiefstukken.

Tijdens de bijeenkomst werd aan een panel met o.a. Jessica de Abreu (Black Archives), Riemer Knoop (erfgoedprofessional) en ik als erfgoedprofessional en archiefmedewerker, gevraagd hoe Imagine IC en de activisten dit het beste kunnen aanpakken.

Dit programma vond plaats in het kader van het onderzoek naar emotienetwerken van de Reinwardt Academie, Imagine IC en partners en in het kader van 50 Jaar Bijlmer en van het landelijke themajaar Verzet.

Minister van OCW | Fonds en Cultuurparticipatie: Ronde tafel gesprekken

 

Vanuit het kenniscentrum Immaterieel erfgoed mocht ik twee keer deelnemen aan een rondetafelgesprek voor de nieuwe subsidieregeling van het Fonds voor Cultuurparticipatie. De aanleiding hiervan was de visiebrief ‘Cultuur in een open samenleving’ van de Minister van OCW, Ingrid van Engelshoven.

In de visiebrief besteed de minister aandacht aan Immaterieel erfgoed en stelt daar komende jaren via het Fonds voor Cultuurparticipatie extra middelen voor beschikbaar. In de brief wordt er gesproken over Immaterieel erfgoed dat van betekenis voor het gesprek over identiteit en diversiteit’. De samenleving wordt steeds diverser, zowel in de culturele achtergrond van de bewoners en haar makers, cultuurbeoefenaars en liefhebbers.

De nieuwe generaties hebben voorkeur voor andere genres en verhalen. Daarom is het belangrijk dat het kunst- en cultuuraanbod voor iedereen bereikbaar is.

Het kabinet investeert de komende jaren in het erfgoed waar specifiek wordt gesproken over cultuuruitingen van alle groepen die in Nederland wonen, van ouderen en jongeren, van het vak molenaar tot het Rotterdams Zomercarnaval! Met de nieuwe regeling wil het kabinet de inzet van mensen bij het behoud en ontwikkeling van erfgoed stimuleren en ondersteunen.

Want erfgoed vormt een schakel tussen oud en jong, en tussen verschillende groepen in de samenleving.

Erfgoed JONG - Representatie

 

NIEUW ERFGOED JONG!                                                                                                                                                                                                     Erfgoed Jong! legt het verbindings netwerk tussen jongeren en erfgoed. Kernwaarden zijn; enthousiasme, nieuwe interpretaties geven aan het verleden, actueel en relevant in de huidige samenleving. Erfgoed Jong! is op de eerste plek een informeel netwerk voor jongeren die zich bezighouden met cultureel erfgoed

Naarmate onze activiteiten en berichten op Facebook vorderde, kwamen we erachter dat we veel vragen kregen van voornamelijk ouderen en hoe zij op de juiste manier in contact kunnen komen met jongeren en erfgoed. Hierdoor hebben wij een prioriteit geplaatst en op dit moment zijn wij als eerst een adviesgroep en als tweede doel voor de langere termijn is om de jongeren actief te benaderen en te interesseren voor uitjes.

Nieuwe missie: Erfgoed JONG is de verbindingspunt tussen het vertalen (of enthousiasmeren) van Erfgoed, naar jongeren. Wij gaan samen met organisaties op een ontdekkingstocht naar hoe wij jongeren op het meest effectieve manier kunnen verbinden met Erfgoed, zowel materieel als Immaterieel Erfgoed. Met hen presenteren wij educatieve en culturele activiteiten, debatten, museumlessen, workshops, maar ook hulp bij het maken van bijvoorbeeld een jongerenbeleid.

Visie: Het verleden bepaalt voor een groot deel wie we vandaag zijn, maar daar zijn we ons niet altijd van bewust. Dat de samenleving verandert is onmiskenbaar. Tradities, gewoontes, normen en waarden die vroeger vanzelfsprekend waren vallen nu weg. Door het wegvallen van deze vanzelfsprekendheden zijn we genoodzaakt om een vertaalslag te maken naar een modernistisch Erfgoed. Erfgoed Jong wilt de waarden van erfgoed naar jongeren inzichtelijk maken. Want met hun stemmen, aandacht en enthousiasme worden nieuwe normen en waarde rondom het hedendaagse erfgoed gecreëerd.

Museumnacht - Diversiteit

 

‘De Amsterdamse musea zijn van ons allemaal.’ Met deze slogan had N8, de organisator van Museumnacht, zich in 2016 uitgesproken voor alle Amsterdammers, ongeacht kleur, achtergrond, geaardheid of geloof. Het team wilde een zo inclusief mogelijk evenement organiseren, en daarbij alle verschillende identiteiten van Amsterdam betrekken, van geaardheid tot achtergrond. De doelgroep bestond uit meer dan 180 verschillende nationaliteiten.

Musea zijn de beheerders van ons erfgoed, en beïnvloeden hoe we naar onze geschiedenis kijken. Het is belangrijk dat iedereen zichzelf daar even goed in terug kan vinden.                                                                                                                                            Voor ‘Museum Het Grachtenhuis’, was ik verantwoordelijk voor de succesvolle programmering van Museumnacht 2016. Om de verschillen niet te benadrukken, werd de combinatie van taal en afkomst van de geportretteerden expres niet met elkaar gecorrespondeerd. Op de avond werden de portretten van fotograaf Piet Oosterbeek tentoongesteld.                                                                                                                                                                                         Stemmen moeten worden gehoord, dat vind ik één van de belangrijkste aspecten in onze samenleving. De foto’s werden als reclamemateriaal overal vertoond, maar ik was benieuwd naar het verhaal van de geportretteerden. Wat voor binding hadden zij met Amsterdam? Als aanvulling droeg de spreker Elvin Rigters, in een intieme setting een prachtige monoloog voor waardoor bezoekers de kamer verlieten met een versterkte bewustwording.

Veel instellingen worstelen met de vraag hoe het koloniale en slavernijverleden weer te geven. Tegenwoordig gaan instellingen op creatieve wijze het gesprek aan met de bezoeker. Hierbij staat centraal dat de bezoeker zich vertegenwoordigd voelt in wat er tentoongesteld wordt. In samenwerking met Black Heritage Tours werd tijdens de nacht een boottocht aangeboden, waarbij werd stilgestaan bij het slavernijverleden dat verborgen gaat achter de rijke gevels van de grachtengordel. Samen met ‘Black Heritage tours Amsterdam’ als highlight en een benoeming in meerdere nieuwsartikelen zoals; NU.nl en Het Parool mogen we spreken van een zeer succesvolle avond.

”De musea van Amsterdam zijn niet vanzelfsprekend allemaal altijd fantastisch. Ook musea moeten keer op keer het gesprek aan gaan met de maatschappij waarbinnen zij opereren. Dit betekent dat er naast de vele succesverhalen ook ruimte moet zijn voor een kritische blik. Wat kunnen de musea doen om álle Amsterdammers aan te spreken? Die vraag is niet in één keer beantwoord, maar ook tijdens de Museumnacht wordt er op verschillende locaties een ruimte gecreëerd waar deze onderwerpen besproken kunnen worden” Museumnacht Amsterdam 2016

Keti Koti Rotterdam - Inclusiviteit

 

Stichting Gedeeld Verleden, Gezamenlijk toekomst heeft als doel: “het vergroten van de kennis en het bewustzijn van de geschiedenis die autochtone en allochtone inwoners van Rotterdam met elkaar delen, ter vergroting van wederzijds begrip en respect en ter versterking van de multi-etnische samenleving in heden en toekomst.
In het bijzonder stelt de stichting zich ten doel aandacht te schenken aan de gedeelde geschiedenis die direct of indirect het gevolg is van de rol die Nederland heeft gespeeld als koloniale mogendheid in verschillende delen van de wereld en de manier waarop die geschiedenis doorwerkt in hedendaagse beeldvorming en sociale en culturele codes.” (statuten juli 2002)

Inclusiviteit is de kracht van onze samenleving. Stichting Gedeeld verleden, Gezamenlijke toekomst is de organisator van ‘Keti Koti Rotterdam’. Op Keti Koti is iedereen is welkom. Op 1 juli herdenken we de afschaffing van de slavernij in Suriname & de Nederlandse Antillen (1 juli 1863.) Meerdere landen hebben te maken gehad met slavernij, maar omdat dit voornamelijk door de Surinaamse gemeenschap wordt georganiseerd, kunnen de overige landen zich minder aangetrokken voelen tot het festival. Als initiatiefneemster heb ik door middel van taal een identificatie gecreëerd. Sinds het jaar 2016,  het motto op de flyer in vijf verschillende talen.. Spaans, Portugees, Papiaments, Sranantongo en Nederlands. Het doel hiervan was om het festival nog toegankelijker te maken voor verschillende nationaliteiten. 

Zomercarnaval Rotterdam - Inclusiviteit

 

Op 3 september diende ik bij het ‘Kenniscentrum Immaterieel Erfgoed’ een verzoek in om het Rotterdamse Zomercarnaval op de ‘Nationale Inventaris Immaterieel Cultureel erfgoed’ krijgen. In één jaar tijd heb ik samen met het bestuur een Erfgoedzorgplan ontwikkeld. Op 28 juli 2016 werd het Zomercarnaval, Immaterieel erfgoed van de Nederlandse samenleving en als honderdste traditie op de Nationale Inventaris Immaterieel Cultureel Erfgoed in Nederland geplaatst. Gedurende de afgelopen 31 jaar heeft Stichting Zomercarnaval Nederland laten zien dat het traditionele Zomercarnaval in Rotterdam, levend erfgoed is en een goed voorbeeld van de hedendaagse culturele diversiteit van Nederland.

 

Racisme in het onderwijs - Inclusiviteit

 

Op 2 februari 2017 mocht ik een presentatie geven over mijn scriptie en multiperspectiviteit in het onderwijs.

‘’In de Verenigde Staten van Amerika staat het buitensporige politiegeweld tegen Afro-Amerikanen centraal in de publieke discussie dankzij de beweging #blacklivesmatter. Gesprekken over ras en racisme zijn in de Verenigde Staten aan de orde van de dag, in tegenstelling tot de situatie in Nederland. De gesprekken over racisme in de Verenigde Staten gaan ook over de verantwoordelijkheid van scholen en de rol van docenten. Zou Nederland hier lering uit moeten trekken? En op welke manier dan? Specifiek: welke rol is hierin weggelegd voor geschiedenisdocenten? De aanleiding van de avond zijn de ervaringen van Maayke de Vries (oud-student Windesheim) die geschiedenis heeft gegeven op een High School in een kansarme wijk in de Verenigde Staten van Amerika. Bovendien zijn er bijdragen van Dyonna Benett en Asma Hashi, De avond zal beginnen met het uiteenzetten van de ervaringen uit Seattle. In het bijzonder wordt hierbij gekeken naar de manier waarop de school in de VS de identiteit van de docent centraal stelde om racisme in de klas tegen te kunnen gaan. Hoe kunnen deze ervaringen gebruikt worden in de Nederlandse context? De bijdragen van Dyonna Benett en Asma Hashi zullen daar een antwoord op geven. Vervolgens vindt er paneldiscussie plaats met tenslotte natuurlijk ruimte voor vragen uit het publiek.’’ ‘-  Historisch Dispuut Varias Vias 2017

Het doel van de avond was om (toekomstige) geschiedenisdocenten ideeën mee te geven over vandaag de dag essentiële vraagstukken als racisme, etniciteit en multiculturaliteit in de klas.

Landstede - Diversiteit

 

College over “Culturele diversiteit” op mijn voormalige MBO opleiding: Landstede – Sociaal Cultureel werker, niveau 4.

In deze multiculturele samenleving is het belangrijk om je te kunnen inleven in elkaars invalshoeken, gevoelens en perspectieven zodat we op een gelijkwaardige niveau tot interactie kunnen komen met elkaar. Het is belangrijk om onze verschillen te erkennen zodat we op een gelijkwaardig basis met elkaar kunnen omgaan.
Het doet me goed dat ik een stuk bewustwording mocht toevoegen bij de studenten. Het resultaat heb ik al mogen ervaren tijdens de nabespreking waarbij de studenten aangaven nu met een bewustere blik zullen kijken naar hun omgeving, de aspecten en conflicten die daaruit voorkomen. Het is belangrijk om dit onderwerp bespreekbaar te maken. Dit is een onderwerp waar mensen vaker gesprekken over zouden moeten voeren zodat er meer nuance en begrip ontstaat in dit maatschappelijk debat. Dit geldt ook voor het onderwerp; Zwarte Piet. Terwijl veel docenten dit onderwerp ontwijken, pleit ik voor het voeren van gesprekken over Zwarte Piet en racisme. Het erkennen van verschil of conflict is noodzakelijk voordat de overbruggende dialoog kan worden gevonden. Het hebben van verschillende culturele achtergronden betekent overigens niet dat onze verschillen de overeenkomsten gaan overheersen. Er is immers maar één mensheid en één menselijke ras.  Diversiteit is onze rijkdom en verbinding is de levensader van de mens

Nationaal Archeologisch Antropologisch Memory Management

 

Presentatie – Jongeren en een passie voor erfgoed en Museologie.

In het jaar 2015 bestond de school Maria Immaculata Lyceum op Curaçao, 65 jaar. Om dit te vieren wilden zij met het project “MIL ta yuda’’ wat terug doen voor de maatschappij van Curaçao. Het Maria Immaculata Lyceum nam contact op met NAAM., zodat de leerlingen kennis konden maken met de stichting en tegelijkertijd ervaren wat het werk van een vrijwilliger inhoudt.

Onder de jongeren op Curaçao, ligt het level van bewustwording en interesse op het gebied van geschiedenis en erfgoed, een stuk lager dan bij de jongeren in Nederland. In vele gevallen ligt dit merendeels aan het onderwijssysteem. Samen met Richenel Ansano, de directeur van het ‘’Nationaal Archeologisch Antropologisch Memory Management’’, mocht ik aan de studenten een presentatie geven. De presentatie ging over Museologie, erfgoed en geschiedenis. Het was mijn doel om de leerlingen enthousiast te maken voor het vak waar ik zoveel passie voor heb. Ik probeer mijn passie altijd over te dragen aan anderen en meegeven hoe belangrijk het besef en kennis van ons verleden is. Want ‘zonder het verleden is er geen heden’. Hoe meer kennis van een persoonlijke geschiedenis, hoe meer een mens van zichzelf zal houden.

Curaçao, Oral history - Representatie

 

In het jaar 2014 mocht ik mijn afstudeerstage-project uitvoeren bij het Nationaal Archeologisch Antropologisch Memory Management op Curaçao. Mijn stagebegeleidster was Lida Pandt (Collectiemanager) en ik was aangenomen voor een Oral History project over de Raffinaderij op Curaçao. De Raffinaderij heeft door veel klachten over luchtvervuiling, zowel negatieve als positieve kanten. Met de komst van de Raffinaderij had Curaçao vanaf 1914 haar economische bloei mogen meemaken. Het doel van dit Oral Hstory project was het belang en de ontwikkelingen van de Raffinaderij aan het licht brengen.

De Raffinaderij is een veelbesproken onderwerp in het nieuws, maar er wordt alleen gefocust op de negatieve kanten van de Raffinaderij. Ik wilde de stemmen en verhalen horen van de gepensioneerden. Hoe was het om te werken op de Raffinaderij? Wat hebt u allemaal meegemaakt? Hoe was het sociale contact onderling? Met het project wilden we nieuwe historische bronnen verkrijgen en toegankelijk maken, met hierin een balans tussen zowel de positieve en negatieve verhalen. Vanuit de interviews is er veel nieuwe informatie aan het licht gekomen. Omdat ik de verhalen zo belangrijk en interessant vond, heb ik door mijn enthousiasme een 45 min. durende documentaire geproduceerd en ge-edit. Met dank aan dit project worden de gedeelde verhalen van de gepensioneerden bewaard voor de volgende generaties. Tevens werd het beeldmateriaal in 2016 en 2017, gebruikt als promotie voor de tentoonstelling ‘100 years Refinery Isla’ op Curaçao.

100 jaar raffinaderij Isla Curaçao – ‘Stories that have never been told.’

Conditierapportage - '‘Joden in de Cariben. Joods Historisch Museum

 

Van 30 januari tot en met 14 juni, 2015 presenteerde het Joods Historisch museum de tentoonstelling: ‘Joden in de Cariben. Vier eeuwen geschiedenis in Suriname en Curaçao’. In de tentoonstelling, die tot en met 14 juni 2015 was te zien, werd de bloei en neergang belicht van de joodse gemeenschappen in landen als Brazilië, Curaçao en Suriname. Het is een geschiedenis van bijna vierhonderd jaar waarin handel, plantages, slavernij en vermenging van culturen een grote rol hebben gespeeld. Het was voor het eerst dat aan dit onderwerp een overzichtstentoonstelling werd gewijd.

Het Nationaal Archeologisch Antropologisch Memory Management verzamelde de objecten vanuit Curaçao. Samen met mijn stagebegeleidster Lida Pandt, was ik verantwoordelijk voor het registreren en het opstellen van een conditierapportage. De collectie bestond uit een variatie van schilderijen, porseleinen, glazen servies, objecten van textiel, het oudste kasboek van de familie Maduro en zilveren schalen uit het Joods Historisch Museum Curaçao die nog steeds worden gebruikt bij synagoge diensten en bruiloften. Nadat alle conditierapporten klaar waren werden de objecten in dozen verpakt bij de Caribbean Cargo services.

Tentoonstelling Wilhelmina Fonds Curaçao - 65 jaar

 

Op 16 november 1949, werd het Wilhelmina Fonds opgericht. Het fonds zet zich in voor kankerpatiënten en verleent zoveel mogelijk steun waar nodig. In het jaar 2014, bestond het Wilhelmina Fonds Curaçao 65 jaar. Dit werd gevierd met verschillende optredens en activiteiten, zoals o.a. dans, poëzie, het vertonen van een documentaire en een tentoonstelling. In opdracht van het Wilhelmina Fonds mocht NAAM. de tentoonstelling opzetten waarin een aantal thema’s waren uitgelicht zoals; kunst, onderwijs, geldinzamelingsprojecten en borstprotheses.

Dit was de eerste tentoonstelling waar ik volledig verantwoordelijk was voor de tekstborden, en plaatsing van de vitrines en objecten. Het was een mooi resultaat van de 4 jaar Reinwardt Academie, waarin wij werden opgeleid tot het ontwikkelen van een tentoonstelling met alle bijhorende aspecten en richtlijnen.

Werkgroep: Tweede wereldoorlog op Curaçao in 100 objecten.

 

Tot op heden weten veel mensen niet veel over de invloed van Curaçao tijdens de Tweede Wereldoorlog. De werkgroep Tweede wereldoorlog op Curaçao in 100 objecten wilde daar verandering in brengen met behulp van een gloednieuwe tentoonstelling. Het project was een initiatief van het Nationaal Archeologisch Antropologisch Memory Management, in combinatie met andere erfgoed gerelateerde instellingen zoals; Nationaal Archief Curaçao, Joods Cultureel Historisch Museum, Maduro Library & Museum, en het Tweede Wereldoorlog onderzoekscentrum ‘Battle Station Blauw’.

Doelstelling van het project: ‘Het erfgoed van de Tweede Wereldoorlog op Curaçao veilig stellen voor de toekomst.’
Tijdens dit project heb ik met de professionals gebrainstormd over de samenstelling van de expo, coördinatie activiteiten, het maken van een website en de fotografie, en het initiële publiciteit.

De tentoonstelling Guera na Kòrsou, oorlog in Curaçao, werd officieel geopend door prinses Beatrix .